Artykuły
Dystrybucja

ISRC i UPC — identyfikatory, których nie wolno mylić

ISRC identyfikuje konkretne nagranie, a UPC/EAN identyfikuje wydanie jako produkt. Wyjaśniamy, kiedy zachować stary ISRC, kiedy nadać nowy i dlaczego zmiana dystrybutora nie musi zerować historii utworu.

22 sierpnia 2026
8 min czytania
ISRCUPCmetadatadystrybucja
Eksport artykułu

ISRC identyfikuje nagranie

International Standard Recording Code jest unikalnym identyfikatorem konkretnego nagrania dźwiękowego lub teledysku. Nie identyfikuje samej kompozycji. Nowe nagranie tej samej piosenki powinno mieć inny ISRC, bo jest innym masterem.

UPC lub EAN identyfikuje wydanie

Kod produktu odnosi się do singla, EP albo albumu jako paczki handlowej. Album ma jeden kod produktu, ale każdy znajdujący się na nim track może mieć własny ISRC.

Kiedy zachować ISRC

Jeżeli przenosisz dokładnie ten sam master między dystrybutorami, zachowanie dotychczasowego ISRC pomaga serwisom rozpoznać ciągłość nagrania. W praktyce należy również zachować audio, tytuł, artystę i inne kluczowe metadata.

Kiedy potrzebny jest nowy ISRC

Nowy ISRC jest właściwy dla nowego nagrania. Dotyczy to np. ponownego nagrania utworu, nowej wersji live czy innego mastera, jeśli zmiana tworzy odrębne nagranie. PPL wskazuje również, że remaster powinien być rejestrowany jako osobne nagranie wtedy, gdy remaster uzyskuje nową ochronę prawnoautorską.

Czego ISRC nie robi

ISRC nie jest licencją, dowodem autorstwa ani rejestracją kompozycji. Nie daje automatycznie praw do muzyki i nie zastępuje informacji o songwriterach, publisherach czy udziałach.

Prosty system archiwizacji

Przechowuj tabelę z kolumnami: tytuł, wersja, data mastera, ISRC, kod produktu wydania, dystrybutor, data premiery i właściciel mastera. Przy migracji katalogu taka tabela jest jednym z najważniejszych dokumentów operacyjnych.

⚠ Materiał ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady prawnej. W przypadku konkretnych problemów prawnych skonsultuj się z adwokatem lub radcą prawnym.
ISRC i UPC — identyfikatory, których nie wolno mylić | Akademia MuzaIK